|
Algemeen 3
Beste allemaal,
Een rot dag was het vandaag, een dag die ik niet nog een keer wens mee te maken en zeker niet zal vergeten.
Ik zal proberen de gebeurtenissen hier neer te zetten.
Op 5 mei 2001 besloten Jenny en Alex, Megan een goed leven te geven.
Megan zoals op de “plaatsingsovereenkomst” vermeld staat betreft een kruising Staffordshire Bull Terriër (verder in de paperassen staat vermeld dat ze een kruising Staffordshire Terriër zou zijn).
Megan is op dat moment 3 jaar.
De papieren werden ondertekend, de voorwaarden ook bekrachtigd door een handtekening, Megan had een nieuw huis gevonden.
Na verloop van tijd werd Jenny door buurtgenoten op gewezen dat Megan nog wel eens een American Staffordshire Terriër kon zijn in plaats van een kruising, hoewel er ook duidelijk Bordeaux Dog doorheen zat.
Jenny ging op onderzoek uit op het Internet, juist omdat ze meer wilde weten over het ras American Staffordshire Terriër.
Ondertussen kondigde zich ook een verhuizing aan. Jenny en haar gezin moesten verhuizen vanuit Groningen naar Breda.
Breda staat bekend om haar strakke beleid rondom stamboomloze Staffordshire Terriër en kruisingen hiervan, Jenny stelde zich dan ook in contact met de hondenwacht daar, om zich er van te vergewissen wat zoal de consequenties zouden zijn.
De Bredase hondenwacht vertelde haar, dat het verhaal inderdaad klopte dat er een strak beleid gevoerd werd. En kreeg het advies om Megan niet mee te brengen.
Jenny heeft zich vervolgens met het asiel in contact gesteld en de problematiek voorgelegd, er zou geen sprake zijn van enige ongerustheid, en mocht er zich problemen voordoen, moesten ze maar contact opnemen met het asiel.
De verhuizing stelde zich aan, en Jenny en familie verhuisde naar Breda.
Door te zoeken op Internet, belande Jenny in de American Staffordshire Terriër Community en stelde zich in contact met mij. Jenny legde het verhaal aan mij voor en stuurde mij een foto toe van Megan. Nu is het bekijken van een foto aangaande een kruising niet het allergemakkelijkste, maar ook ik zag er Bordeaux Dog in.
Tegelijkertijd wist ik ook dat er mogelijk iets niet klopte, want kruisingen die gelijkend zijn, mogen en kunnen in principe niet herplaatst worden, en ik stelde mijzelf in contact met het Dierenasiel te Zuidwolde.
De beheerster gaf mij duidelijk aan, niet op de hoogte te zijn van de regel- en wetgeving, laat staan dat zij bekend was met de RAD/Pitbullwet. Ik heb haar toen verteld hoe deze wet in elkaar stak en wat de mogelijke gevolgen zouden kunnen zijn bij een eventuele staande houding. De beheerster vertelde mij dat zij wel vaker van zulke soortgelijke honden in het asiel had gehad en dat deze zonder enig probleem werden herplaatst, de honden werden nota bene door de lokale politie zelf aangebracht.
Na mijn gesprek met de beheerster stelde ik mezelf in contact met de Dierenbescherming te Den Haag, en voerde een debat met de toenmalige beleidsmedewerkster, juist omdat mij het zeer bevreemde dat een asiel stamboomloze cq. kruisingen welke gelijkende zijn aan een ras welke verboden is in Nederland te herplaatsen, met alle gevolgen van dien.
De beleidsmedewerkster zou contact opnemen met het asiel.
29 maart 2002, bij het uitlaten van Megan werd Jenny staande gehouden door een hondenwachter. Nadere toelichting in deze acht ik niet noodzakelijk daar de vragen ons allemaal bekend zijn.
Jenny mocht op dat moment Megan nog mee naar huis nemen, juist omdat ten tijde van de staande houding ook Harald, Jenny’s 8 jarig zoontje daarbij aanwezig was samen met een vriendje. De hondenwachter achtte het niet verstandig om Megan ter plekke in beslag te nemen. Enkele weken gingen er voorbij, tijdens het verstrijken van deze weken, stelde de hondenwachter nog voor om Megan alsnog terug te brengen naar het asiel te Zuidwolde, later kwam men hierop terug, en was het beter om toch naar het bureau te komen met Megan.
Jenny belde direct mij weer, om te vertellen wat haar overkomen was. Direct daarop heb ik mezelf weer in contact gesteld met het asiel te Zuidwolde, de beheerster kon onze conversatie van een jaar geleden nog goed heugen. Enigszins verbouwereerd, reageerde de beheerster op het “nieuws” wat ik haar ten ore bracht. En zoals beloofd (een jaar geleden) zou ze een stevige kluif aan me krijgen bij een eventuele staande houding cq. in beslagname.
Weer haalde ik de feiten aan, hoe en waarom ze Megan geplaatst hadden en nu dubbel wijzend op de gebeurtenissen, de staande houding en inbeslagname en zeker de feiten bekritiserend dat de beheerster het verzuimt had om Jenny en haar man te wijzen op de eventuele risico’s.
Want juist nu ineens kwam de beheerster met het verhaal wel degelijk op de hoogte te zijn van de regel- en wetgeving (let wel een jaar na dato). Megan was nooit onderworpen aan een expertise in het asiel, juist omdat in de ogen van de beheerster en een werkneemster daar, Megan toch wel leek op een Bordeaux Dog, en omdat een medewerkster van het asiel zelf in het bezit was van een Bordeaux Dog genaamd Megan, kreeg Megan dezelfde naam.
De beheerster beaamde het feit, dat zij zelf een “expertise” hadden uitgevoerd.
Dit sluit niet aan bij wat zij mij vertelde in onze conversatie van een jaar geleden “we krijgen wel vaker van dit soort honden binnengebracht, en plaatsen deze zonder enig probleem”.
De beheerster liet mij weten, dat het wellicht verstandig was om Megan terug te brengen naar het asiel, een feit waar geen gehoor aan gegeven kon worden, daar men er in Breda al op terug was gekomen.
Megan was inmiddels onderworpen aan een expertise, uitgevoerd door één van de drie experts in Nederland (toen nog 2). De expertise wees uit dat Megan gelijkende was aan een Pitbull, en werd vervolgens bestempeld als zijnde Pitbullachtige. Megan verdween naar een Laser asiel.
Na deze expertise belde Jenny mij, om mij op de hoogte te stellen van de gang van zaken. Tijdens dit gesprek kreeg ik ook Alex aan de lijn, de man van Jenny, hij vertelde mij dat het hem opviel dat de expert de expertise met een glimlach om de mond volbracht.
Weer heb ik mezelf in contact gesteld met de Dierenbescherming, om wederom een debat aan te gaan, aangaande de handelingen welke het asiel had uitgevoerd. Echter dit keer kreeg ik te horen dat de Dierenbescherming geen verantwoordelijkheid kan nemen voor de handelingen van de asiel’s en dat zij alle asiel’s hebben voorzien van een handboek (omschreven als zijnde de “bijbel” van de Dierenbescherming). In dit handboek zou een hoofdstuk staan welke duidelijk de regel- en wetgeving omschrijft aangaande Pitbull-achtigen.
De Dierenbescherming kan geen verantwoordelijkheid nemen voor beheerders/sters welke zichzelf dit hoofdstuk niet bekend maken, zoals de beleidsmedewerkster dat zo mooi verwoorde.
7 oktober 2002, Breda 13:00 uur gerechtsgebouw.
De rechtszaal was nagenoeg leeg, Jenny, vriendin, ik en de advocaat, tegenover de Rechter, de Officier van Justitie en de Griffier.
De officier van Justitie begon haar pleidooi en drong aan op een sanctie van € 110,00 of twee dagen hechtenis en het ontnemen van Megan aan het verkeer.
Jenny’s advocaat maakte zich sterk door een aantal feiten aan te dragen in voorgaande zaken en drong aan op een eisstelling om Megan gemuilkorfd door het leven te laten gaan.
De Rechter schorste de zitting voor gedurende 5 minuten voor een overleg.
Na 5 minuten mochten wij de rechtszaal weer binnentreden om vervolgens de uitspraak te mogen vernemen.
De sanctie oplegging van € 110,00 of twee dagen hechtenis werd nietig verklaard door de Rechter, gezien de omstandigheden hoe Megan in het bezit is gekomen van Jenny en haar gezin, echter sprak de rechter wel zijn oordeel uit dat Megan ontnomen moest worden van het verkeer. Handeling tot euthanasie zal over 14 dagen worden volbracht.
Eenmaal buiten de rechtszaal bespraken we de mogelijkheden die ons nog voorhanden liggen. Jenny’s advocaat legde ons uit dat er nog een mogelijkheid is tot het aangaan van een hoger beroep, echter zal dit minimaal anderhalf tot twee jaar duren alvorens dit op de rol zou komen. Wat is wijsheid in deze ??? Jenny en haar gezin weten hoe ze Megan hebben weggebracht, wat krijgen zij terug na ongeveer 3 jaar ???
Jenny heeft haar advocaat verzocht om zich sterk te maken voor het nemen van afscheid van Megan, haar advocaat beloofde haar dit voor haar te trachtten te bewerkstelligen. Ook ik heb verzocht hierbij aanwezig te kunnen zijn, juist ook om een beeld te krijgen wat een Laser asiel inhoud.
Eenmaal buiten het rechtsgebouw brak het Jenny geheel op. Dit was voor ons een zeer emotioneel moment, nu werd het pas echt duidelijk wat het inhoud, nooit meer je hond terug te krijgen en waarschijnlijk ook niet meer te zien. Hopende dat Jenny’s advocaat de Rechter er van kan overtuigen dat dit niet meer dan menselijk is om Jenny en haar gezin die mogelijkheid nog te bieden om afscheid te kunnen nemen van hun meisje Megan.
Jenny, Alex en in het bijzonder Harald ik wens jullie heel veel sterkte in deze moeilijke tijden.
Het spijt me dat ik niet meer voor jullie heb kunnen betekenen.
Ronald
Een verhaal van Ronald Kroon (Amstaff community)
Voor meer informatie:
euthenasie)
|
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
campaigns
Rushing Aid to Animals in Distress
Coming to the Rescue of 22 Abused Big Cats
On 6 December 2001, seven adult tigers, four tiger cubs, a lion and a lioness - 13 big cats in all - were safely transfered from an abusive situation in South Dakota to the IFAW-assisted Wild Animal Orphanage (WAO) in San Antonio, Texas.
Among those moved were two white tigers, named Max and Abbey, a severely malnourished lion, a lioness who had to have her tail partially amputated, two tigers with infected paws, and four four-month old tiger cubs.
IFAW will help relocate nine more big cats to the WAO in early January 2002, weather permitting. In the meantime, the remaining animals are being cared for by the Humane Society of Black Hills.
Shirley Minshew, IFAW's Emergency Relief director for North America, and Carol Asvestas of the Wild Animal Orphanage, assessed the animals' health and oversaw the relocation. The animals were loaded into a heated trailer for the trip to their new home in Texas. The move went smoothly and the big cats are now receiving veterinary care and nutritious food.
A National Geographic crew filmed the loading and unloading procedures for an upcoming documentary on the problems associated with the ownership of big cats. Local television, radio and newspapers also covered the rescue.
US Department of Agriculture (USDA) officials seized the big cats on the grounds of "unrelieved suffering" from abysmal conditions at a facility owned by Ken Alvarez, 15 miles from Rapid City, South Dakota.
Alvarez used the cubs in a fee-for-photo scheme at fairs and other events.
The animals were kept in roofless 10-foot by 20-foot wire cages with little protection from the weather. Several cats had infected wounds from infighting caused by cramped conditions; many were suffering from intestinal parasites and/or viruses and one from the degenerative disease rickets.
WAO agreed to give the big cats lifetime care at their 112-acre sanctuary. Emergency funding for the rescue was provided by IFAW and the Prentice Foundation.
"IFAW is pleased that we could become involved with the re-homing of these great cats," said Shirley Minshew.
"But dozens of `big cats' still sit on waiting lists desperate for homes, some in even worse conditions. We need tighter laws that make it illegal for `big cats' to find their way into private homes and roadside zoos through sales by breeders or at auctions."
Kobu, a young male lion, in quarantine at the Wild Animal Orphanage after rescue from horrible conditions. Photo: © IFAW/S. Minshew
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Unilever Weigert Wrede Walvisslachtingen Tot Stoppen Te Brengen!
Een belangrijk onderdeel van de campagne van Sea Shepherd tegen de gruwelijke walvisslachtingen op de Faeröer eilanden is een boycotactie.
De Faeröer eilanden zijn economisch afhankelijk van visexport. Indien de visafname wordt geboycot zal dat de eilanden derhalve onder zware economische druk zetten. Alleen onder die druk kunnen de Faeröer eilanden gedwongen worden definitief te stoppen met hun traditionele walvisslachtingen. Alle andere argumenten en protesten hebben de Faeröer nooit kunnen overtuigen hun bloedige en wrede traditie op te geven.
UNILEVER is een van de grootste importeurs van Faeröer vis. Unilever heeft daarom de macht in handen en is de schakel om de walvisslachtingen definitief tot stoppen te brengen.
Vertegenwoordigers van Sea Shepherd hebben uitvoerig met Unilever gesproken. Daarbij heeft Unilever tevens de schokkende videobeelden van de jacht te zien gekregen. Unilever toonde zich weliswaar geschokt door de gruwelijke beelden van de slachting, maar op het dringende verzoek van Sea Shepherd om haar contracten met vissers op de Faeröer eilanden te beëindigen zolang de Faeröer doorgaan met het afslachten van walvissen werd afwijzend gereageerd.
Sea Shepherd maakte Unilever keer op keer duidelijk dat zij de schakel is om een einde te maken aan de tragedie, maar UNILEVER wendt liever haar hoofd af en BRENGT zo een GOUDEN KANS om duizenden zachtaardige zeezoogdieren van een middeleeuwse traditie te redden OM ZEEP!
Veel Europese bedrijven, waaronder grote supermarktketens, hebben hun contracten met de Faeröer op verzoek van Sea Shepherd wel beëindigd. Na het zien van de schokkende praktijken, waaraan de vissers waar zij zaken mee deden zich schuldig maken, was voor hen de keus simpel. Zij gaven een duidelijk signaal dat zij deze wrede slachtingen niet wensen te tolereren en zij kozen daarmee voor de walvissen.
UNILEVER NIET!
Hoewel Unilever naar eigen zeggen erg is begaan met natuur en milieu weigert Unilever een gering besluit te nemen waarmee duizenden walvissen van een vreselijke dood kunnen worden gered.
Sea Shepherd is pas tevreden wanneer de walvisjacht op de Faeröer eilanden definitief tot het verleden behoort en zal alle middelen aanwenden om dat te bereiken. Operation Grindstop 2000 zal een doorlopende campagne zijn. Zolang Unilever geen gebruik maakt van haar machtspositie om het walvisbloedbad op de Faeröer eilanden definitief tot stoppen te brengen zal Sea Shepherd de druk op Unilever blijven opvoeren.
U KUNT DAARBIJ HELPEN!
Schrijf een brief naar Unilever en vraag Unilever dringend om haar contracten met de vissers op de Faeröer eilanden te beëindigen zolang de Faeröer zich schuldig maken aan wrede walvisslachtingen.
UNILEVER N.V.
POSTBUS 760
3000 DK ROTTERDAM
FAX 010-2174587.
Koop geen producten meer die afkomstig zijn van Unilever, zolang Unilever weigert een zo gering besluit te nemen waarmee duizenden walvissen gered kunnen worden.
Producten van Unilever zijn:
Wasmiddelen: ROBIJN, OMO, SUNIL, ALL
Reinigingsmiddelen: ANDY, JIF, GLORIX
Afwasmiddelen: LUX, DUBRO
Vaatwasmiddelen: SUN
Haarverzorging: ANDRELON, ORGANICS, TIMOTEI
Déodorant: AXE, IMPULSE, REXONA, VASELINE, DENIM
Bad- en doucheproducten: DOVE, LUX, ANDRELON
Huidverzorging: DOVE, VASELINE, POND'S
Voedingsmiddelen: KNORR, UNOX, CALVE, ROYCO
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Zware dierenmishandeling in Croatie !!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Het goddelijk oordeel over klonen
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Shameway Suprisingly Low Animal Welfare Standards
Animals raised for food in the United States have little legal protection on farms or during transportation. Federal law says that in slaughterhouses, cows, pigs, and lambs must be stunned before their throats are slit, yet the law is largely industry-regulated, and there is rarely any penalty for violating it. That’s why it is vital that consumers boycott Safeway and its subsidiaries (Vons, Dominick’s, Randalls, Tom Thumb, Genuardi’s, Carrs, Pavilions) in response to the company’s refusal to ensure that animals killed for its stores are not grossly abused (as a corporation with approximately 1,800 stores, its own milk, ice cream, and meat-packing plants, and $30 billion in sales last year, it could easily dictate the actions of its suppliers). Of course, the best thing that anyone can do for these animals is to stop eating them altogether.
Go Veg.com
For the animals
Animals on factory farms are treated like machines. Within days of birth, for example, chickens have their beaks seared off with a hot blade. Male cows and pigs are castrated without painkillers. All of these animals spend their brief lives in crowded and ammonia-filled conditions, many of them so cramped that they can't even turn around or spread a wing. Many do not get a breath of fresh air until they are prodded and crammed onto trucks for a nightmarish ride to the slaughterhouse, often through weather extremes and always without food or water. The animals are hung upside down and their throats are sliced open, often while they're fully conscious.
And for YOU!
The only two researchers in human history who have successfully reversed heart disease, by far America's biggest killer, have included an exclusively vegetarian diet as a part of their programs. On the Dr. Dean Ornish and Dr. Caldwell Esselstyn programs, patients become "heart attack proof" (to quote Dr. Esselstyn, in the August 1999 issue of the American Journal of Cardiology) by getting their cholesterol levels to below 150 (the average vegan cholesterol level is 128), the level below which no one has ever been documented as having died from a heart attack. And people who consume animal products are also 40 percent more susceptible to cancer, and at increased risk for many other illnesses, including stroke, obesity, appendicitis, osteoporosis, arthritis, diabetes, and food poisoning. Additionally, meat contains accumulations of pesticides and other chemicals up to 14 times more concentrated than those in plant foods
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Honden en katten in Taiwan en Korea als oud vuil behandeld
Een aantal uren na het vertrek van een PETA delegatie die beroep heeft gedaan op de Taiwanese regering om de eerste wet op de bescherming van dieren aan te nemen, is deze daadwerkelijk aangenomen.
PETA's campagne startte afgelopen voorjaar, toen Ingrid Newkirk door Taiwan reisde en plaatsen heeft bezocht waar honden door vuilnisophalers bijeengedreven werden met behulp van een dunne metalen snaren en metalen tangen. Eenmaal verzameld werden de honden in kooien gepropt, de zieke en de stervende samen met de gezonde dieren. De manier waarop zij gedood werden was afschuwelijk: vergiftiging, electrocutie, verdrinking of uithongering.
Een aantal beroemheden deed een beroep op de regering voor onze zaak, o.a. Jackie Chan, de Daila Lama, Luciano Pavarotti en Jean-Claude van Damme. Stevan Seagal reisde naar Taiwan en had een persoonlijke ontmoeting met de Taiwan's president Lee Teng-Hui. Ons paginagrote artikel in The Hollywood Reporter zorgde voor een vloed van openbare oproepen aan de Taiwanese officials.
Jean-Claude van Damme is een nieuw gevecht begonnen. Voor het goede doel deze keer. Hij heeft de Zuid-Koreaanse president gevraagd om maatregelen te nemen tegen de marteling van katten en honden. In korea worden honden mishandeld en katten gekookt voor ze als gerecht worden opgediend.
Ook de voorzitter van de FIFA-voetbalbond heeft Zuid-Korea, mede-organisator van de wereldbeker voetbal, al opgeroepen om de wreedheden te stoppen.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Overleg achter gesloten deuren afgerond Hervatting commerciële walvisjacht komt steeds dichterbij

Achter gesloten deuren, aan het publieke oog ontrokken is vorige week in Nieuw-Zeeland door een aantal leden van de Internationale Walvisvaart Commissie (IWC) de laatste hand gelegd aan het zogeheten Revised Management Scheme (RMS), het walvisbeheermodel. Het RMS omvat de regels om de commerciële walvisjacht weer zou toestaan. Op dit moment is die jacht verboden. Het plan dat nu in Nieuw-Zeeland wordt uitgewerkt, zal tijdens de komende IWC-vergadering in mei in Japan worden besproken. Greenpeace is fel tegen de ontwikkeling, afronding en aanname van het RMS. De stemmenkoperij door het Japanse ministerie van Visserij heeft de druk op de anti-walvisjachtlanden om akkoord te gaan met een walvisbeheermodel sterk vergroot. Commerciële walvisjacht zou kunnen worden hervat ondanks onenigheid over het model, omdat het Japanse ministerie door haar stemmenkoop-tactieken waarschijnlijk een meerderheid zal behalen op de aankomende IWC-vergadering. Lees het hele bericht op:http://www.greenpeace.nl/walvis/whalingnieuws4.html
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Japanse walvisjagers willen bedreigde Noordse vinvis gaan vangen
Japan jaagt al jaren onder het mom van 'wetenschappelijk onderzoek' op walvissen. Deze week kondigde de Japanse regering aan haar 'wetenschappelijk onderzoek' uit te willen breiden met de vangst van een bedreigde walvissoort: de Noordse vinvis. Japanse walvisvaarders willen dit jaar 50 Noordse vinvissen gaan vangen tijdens hun aankomende walvisexpeditie in de Noordelijke Stille Oceaan. De Noordse vinvis staat officieel op de lijst van bedreigde soorten van de IUCN. De zogenaamde 'wetenschappelijke' walvisjacht is in feite een commerciële onderneming: het walvisvlees en blubber (walvisvet) dat afkomstig is van het Japanse 'walvisonderzoek' wordt gewoon op de Japanse markt verhandeld. Geen enkel ander land gebruikt dodelijke methodes om walvissen te onderzoeken. Daar is ook geen enkele reden toe.
Hele bericht met foto van Noordse vinvis op:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Te koop: walvissen! Nu uitverkoop van walvissen! Wees er snel bij; kijk op:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
PETA Butchers a “Cow” on Broadway
Tune in and see heads turn as a PETA member “slaughters” and “skins” a “cow,” leaving the activist naked but for the blood-red paint on her body.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Shark Finning Ban Extended to Pacific Source: oceanupdate@seaweb.org (seaweb.org)
The National Marine Fisheries Service (NMFS) has extended a federal ban on shark finning to the Pacific Ocean. Finning-the practice of cutting off the fins and throwing the remainder of the shark overboard-is prohibited under state regulations on the West Coast, in a number of Atlantic states and Hawaii, and has been prohibited in federal waters of the Atlantic Ocean, the Gulf of Mexico and the Caribbean Sea since 1993. In 2000, Congress enacted the Shark Finning Prohibition Act out of concern about the status of shark populations and the effects of heavy shark fishing.
The new regulations, effective March 13, 2002, make it illegal for any federally regulated fishing vessel to carry or land shark fins without the entire shark carcass. The ban on shark finning in the Pacific Ocean will prohibit foreign vessels from landing fins in U.S. ports without the entire shark carcasses. NMFS says that the U.S. ban is "consistent with international agreements to better manage shark populations, including the Code of Conduct for Responsible Fishing of the Food and Agriculture Organization of the United Nations, the International Plan of Action for Sharks, and the United Nation's Agreement on Straddling Stocks and Highly Migratory Species."
In 1991, the percentage of sharks killed by U.S. longline fisheries in the Pacific Ocean for finning was about three percent. By 1998, that percentage had grown to 60 percent. Between 1991 and 1998, the number of sharks retained by the Hawaii based swordfish and tuna longline fishery had increased from 2,289 to 60,857 a year, and by 1998, an estimated 98 percent of these sharks were killed for their fins. For Further Information: http://www.nmfs.noaa.gov
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Are You a Vegetarian Who Still Wears Leather?
You’re proud to count yourself among the millions of vegetarians who have
good reason to celebrate this October 1, World Vegetarian Day.
Congratulations! You know that by eating vegetarian meals, you not only
support the most healthful (and delicious!) diet but also spare countless
animals terrible suffering on factory farms and in slaughterhouses. But
are you still wearing someone’s family on your feet? If you’re a
vegetarian who’s sporting shoes made of skins, it’s time to take a closer
look at leather.
Leather is, quite simply, dead skin. When we buy anything made of leather,
we directly support animal suffering and slaughter. The vast majority of
the millions of cows, pigs, sheep, and goats slaughtered for their skins
endure the horrors of overcrowding, deprivation, and unanestheized
castration, branding, tail-docking, and dehorning. And because sales of
meat have been dropping for decades (hooray!), factory farms rely on the
sale of skins to remain profitable.
If you shudder at the thought of chomping on a hamburger (dead cow
flesh!), please refuse to wrap yourself in anyone’s skin but your own.
It’s easier than ever for vegetarians to celebrate this World Vegetarian
Day by leaving the hides behind. Click here to order PETA’s free “Shopping
Guide to Nonleather Products.”
And check out PleatherYourself.com to enter PETA’s online contest testing
your “skintelligence” and to see how some of your favorite celebrities are
steering clear of leather in stylish synthetics.
|